Genieten of winnen en verliezen?

Genieten of winnen en verliezen?

“Ik word zo fanatiek als ik een spel speel met mijn familie. Ik baal als ik aan het verliezen ben en dat vind ik weer vervelend.” Dat zei een vriendin jaren geleden tegen mij. Ik had wel eens met hen meegespeeld. Niet om te winnen en toch won ik soms. Mijn doel was om erbij te zijn en te genieten van het bij mijn vrienden zijn.

“Ik baal als ik aan het verliezen ben en dat vind ik weer vervelend.”

Ik stelde haar een vraag in de trant van: “Waarom wil ze zo graag winnen? Wil je winnen of verliezen serieus nemen of kun je dat ook als een spel zien? Kun je genieten van het verliezen, omdat dat ook een waardevolle ervaring is? Sommige van jouw familieleden kunnen niet genieten van die ervaring, maar jij kunt het, want je ziet dat iets dat zij nog niet zien. Als zij verliezen, balen ze dat verloren hebben, maar jij baalt dat je baalt als je verliest. Voor jou is relatie, met jezelf en met anderen, belangrijker dan je waarde halen uit winnen.”

Spelregels voor genieten

Grappig hoe wij waarde halen uit ons succes en we ons niet goed voelen als we ‘falen’. Op het moment dat je de serieuze spelregels van het spel ‘succes vs. falen’ loslaat, kom je in een ander spel terecht, waar het gaat om genieten. Waar geen verliezers zijn en ook geen winnaars, want als iedereen geniet, is iedereen een ‘winnaar’. Het idee dat je iets bent als je van een ander wint, is ook een interessant idee, maar op een gegeven moment verliest dat idee haar aantrekkingskracht, als je gaat zien dat je geluk niet langer afhankelijk is van de omstandigheden, van winnen of verliezen.

Winnen en verliezen of relatie?

Het ‘winnen vs. verliezen’ spel werkt heel subtiel tussen mensen. Ik begon te zien, dat elke keer als ik mij niet goed voelde door wat iemand zei, ik die persoon zag als een winnaar en mijzelf als verliezer. Ik trok me terug, of ging er tegen in. Elke keer als ik iemand oordeelde, zag ik mijzelf als winnaar en de ander als verliezer en was ik niet langer in relatie met mijzelf en met anderen. Het leven bracht mij in de situatie waar ik het spel kon ervaren van beide kanten: winnen EN verliezen, totdat ik weer koos voor relatie.

Het is zo heerlijk om niet meer te hoeven winnen.

Het is zo heerlijk om niet meer te hoeven winnen. Of te verliezen. Om los van wat anderen doen of zeggen, oké te zijn met de omstandigheden — die ik zelf creëer — en met wie ik ben.

Moeiteloos

Moeiteloos

Wat ik begrijp over het leven is dat hoe meer ik loslaat denk te weten, hoe meer ik echt ga zien hoe het is. Dus hoe minder ik een mening over iets hoef te hebben, of iets goed of fout te vinden, hoe meer ik zie zoals het echt is. Terwijl wat ik echt noem misschien ook maar een droom* is maar dat het ervaren van die droom er helemaal toe doet.

(more…)

Bezoek in de zwarte wijk

Charlotte, NC – 18 augustus 2015

Ik zit in het huis van Sam, een jonge, blanke gast die midden in een zwarte wijk woont. De kids komen elke avond basketballen bij hem op de oprit. Terwijl ik wat aan het lezen was, hoorde ik geklop op de deur. Ik dacht: zal ik open doen of niet? Het is niet mijn huis… Maar ik ging kijken wie er was en er stond een oudere zwarte vrouw voor de deur. Ze vertelde dat ze Ben zocht, de bewoner voordat Sam er twee maand geleden in trok. Ik zei dat hij verhuisd was en er nu iemand anders woonde. Ze vroeg of ze wat water mocht en mocht zitten. Ze had een uur gelopen en was moe.

(more…)

Road trip met Travis

Road trip met Travis

Na het shoppen met Samirah en Travis bij H&M besloten we om zonder te slapen door te rijden naar Charlotte. Het was een lange trip van zes uur waarbij Nathalie en ik in slaap vielen en Travis de hele nacht door reed. ’s Ochtends kwamen we in het huis van zijn broer aan waar we gingen slapen tot een uur of elf. In Charlotte gingen we eten bij een hele coole brouwerij met goed eten in de buurt Noda. We liepen na het eten wat rond en kochten een ijsje gemaakt van natuurlijke ingrediënten.

(more…)

Nieuw Jork

Nieuw Jork

Mijn eerste weinige dagen in Nieuw Jork. Na een paar dagen heb ik al veel indrukken gekregen. Ik denk dat ik van elk bord eten een foto ga maken en ook van elke plek waar ik slaap. Ik heb van beide een paar overgeslagen, maar er komen er nog genoeg.

Na twee dagen bij Ashley in Union City ben ik nu bij Franklin in Newark. Het is een beetje rijden vanaf Manhattan. Ik ben een dag langer gebleven omdat mijn tas vertraagd was en pas vandaag bezorgd werd. Het is nu zaterdag en sinds ik dinsdag aankwam. Dat was een interessante ervaring. Ik kom er wel achter dat ik maar heel weinig nodig heb.

(more…)

Alleen op reis

Alleen op reis

Het moment dat ik alleen op de boot stap om van Terschelling weer naar het vaste land te gaan, voelt gek genoeg als thuiskomen. De afgelopen dagen reisde ik samen met anderen en dat is een hele andere ervaring dan alleen reizen, ook al heb ik dit gevoel ook wel eens gehad toen ik samen reisde met iemand. Ik stapte uit de luchthaven van Nairobi in Kenia om naar de trap af te lopen richting het vliegtuigje dat ons naar de andere kant van Kenia zou brengen.

De warme lucht voelde heerlijk en het frisse windje dat door mijn dunne overhemd blies, zorgde voor een moment van geluk. Ik omschreef het toen als een nieuwe bestemming, een nieuw avontuur dat mij riep. Ik volgde die roep graag. Als ik alleen op reis was geweest, had ik een tijdje stil gestaan bovenaan de trap, maar ik volgde nu mijn reisgenoot omdat ik wist dat hij niet voelde wat ik voelde.

(more…)